Door alle dingen waarmee ik bezig ben, vergeet ik af en toe min of meer dat ik in Afrika ben! Dat klinkt misschien raar, maar op de een of andere manier went je omgeving toch. En dan ineens kijk je eens goed om je heen in plaats van snel naar huis te lopen (althans snel vergeleken bij de Afrikanen, natuurlijk heb ik mijn eigen wandeltempo redelijk aan het continent aangepast), en realiseer je je dat het hier toch echt wel Afrika IS, ondanks dat je je in de grootste stad van het land bevindt.

Vorige week dinsdag was er dan even een ‘uitstapje’ naar de village. Budo ligt ongeveer een half uur ten westen van Kampala, en op weer een klein half uurtje lopen vanaf de bushalte (echt het platteland dus) vind je J.B. Green Hill College, een middelbare school waar Chris Lobbo een tijdje les heeft gegeven voordat hij bij BCDP kwam werken. Een paar weken geleden waren we hier al geweest om rond te kijken, en van de week hebben we er een hiv/aids-workshop gehouden voor de 300 (!) leerlingen die er rondlopen. De meeste kinderen zijn aidswezen en zitten er intern, en worden hutje-mutje in de slaapzalen gepropt: de stapelbedden bestaan uit drie lagen en op elke ervan liggen drie leerlingen.

Lesgeven gaat nog echt op de ouderwetse manier: leraren praten en leerlingen luisteren en herhalen, maar van echte interactie is niet echt sprake. De hoofdmeester loopt rond met een grote stok, die hij mag gebruiken om zijn leerlingen te slaan. Dat is wettelijk toegestaan, maar je mag maar op drie verschillende manieren straffen. Een ervan is het kind op de grond te laten liggen en flink tekeer te gaan. Ik had er geen behoefte aan ook de andere twee methodes te weten te komen, dus heb het gesprek op dat punt afgebroken. Meneer hoofdmeester zag er in elk geval ook uit alsof hij niet zou twijfelen; beide keren dat we hem hebben ontmoet kwam hij heel autoritair en niet sympathiek over.

De leerlingen kunnen met moeite in de Main Hall worden gepropt, maar er was natuurlijk no way dat we daar een paar uur lang een saai praatje gingen houden. Luid gesnurk en desinteresse zijn dan gegarandeerd. Dus op de jullie inmiddels wel bekende manier hebben we een interactief circuit met tien activiteiten in elkaar gedraaid en de enorme groep leerlingen in kleinere groepen van 25 tot 30 personen opgesplitst. Na een minuut of tien schoof elke groep door naar de volgende activiteit, zodat iedereen uiteindelijk alle onderdelen had gevolgd. Het circuit kende spelelementen en serieuzere onderdelen. Een greep uit de activiteiten: discussie en informatie naar aanleiding van vragen die de leerlingen aan het begin van de middag zelf hadden opgeschreven, uitleg over ABC (Abstinance, Be Faithful en Condom), opschrijven van slappe excuses om geen condoom te gebruiken, demonstratie over het juiste gebruik van condooms, en een heuse eigentijdse versie van het in de jaren tachtig bekende Ren-Je-Rot! Natuurlijk begon de middag veel later dan gepland (de lunch begon op het geplande aanvangstijdstip) en was het best lastig om alles honderd procent soepel te laten verlopen, maar al met al was ook deze workshop weer enorm geslaagd. Niet alleen volgens de docenten, maar ook volgens de leerlingen, die redelijk uitgelaten over het terrein rondliepen. Dat neemt echter niet weg dat 300 deelnemers wel heel erg veel is, dus dit moet geen gewoonte worden, maar het was wel weer leuk om een keer gedaan te hebben!