|
Tuesday, 22 January 2008 |
Zaterdag is ‘digging’ dag voor Linda, wat betekent dat ze een paar uur op het stuk land achter haar huis aan het werk is. Ze verbouwt hier door het jaar heen onder andere zoete aardappel, cassave, mais en bonen. En zoals ik met de vrouwen in B3 wil meedoen en wil leren, wil ik ook leren hoe een vrouw in Banda ‘digt’.
Want Linda is niet de enige die een stukje land verbouwt. Veel vrouwen en ook mannen bewerken een stukje grond aan de rand van Banda om, veelal voor eigen gebruik, wat groentes, mais, cassave en aardappelen te verbouwen. Het land waar Linda op werkt is van de universiteit en mag door iedereen bewerkt worden. Mensen hoeven hier niet voor te betalen en mogen zelf de opbrengst houden. Maar zodra de universiteit wilt uitbreiden en het land nodig heeft moeten ze weg. Ik had Linda gevraagd of ik haar zaterdag mocht helpen met ‘diggen’. Dat vond ze hartstikke leuk en ze zou me leren hoe ik een aardappelveld omploeg. De zoete aardappelen waren net geoogst en nu moest het veld omgeploegd worden om over 2 weken mais en bonen te kunnen planten. Om 8 uur stond ik al met mijn blote voeten in de modder en Kitenge om te ploeteren. Echt geweldig! Hoewel net als in Nepal mijn verwende witte handjes moesten wennen aan het hanteren van de schop en ik al snel blaren voelde opkomen, ging het me best goed af en kreeg ik van alle kanten complimenten dat ik zo ‘sterk’ ben. Ik trok veel bekijks en iedere voorbijganger verbaasde zich er hartelijk lachend over dat deze mzungu wil en kan werken in de modder.
Ik vond het heerlijk om met mijn voeten in de aarde te staan en fysiek bezig te zijn en vond het ook geweldig dat dit stuk van Banda zo ‘dorps’ en lieflijk aandoet. Echt een stukje dorp in de stad, met geitjes, kippen, koeien en heel veel groen, heerlijk! Ik heb Linda al gezegd haar regelmatig te willen helpen.
Na het ploegen met een buurvrouw spinazie wezen plukken voor de lunch en onderweg nog een pompoen gekregen van een andere buur. Enige nadeel is wel dat er denk ik slangen zitten. Hoewel ze zeiden van niet, zeiden de slangeneitjes die ik bijna kapot trapte wel genoeg.
Na de noeste arbeid bij Linda een heerlijke lunch gegeten met verse cassave uit het veld, spinazie en rijst.
Deze dag deed me weer even realiseren en voelen dat ik zo graag wil ontdekken hoe het leven in ‘the village’ is, waar mensen leven van de landbouw. Veel mensen uit Banda komen uit een dorp en 80 procent van de inwoners van Uganda leeft van de landbouw. Verschillende mensen, waaronder Linda en Halima, hebben al gezegd me een keer mee te nemen naar hun dorp. Dat lijkt me echt heel leuk!
|
