 | | Het bestuur vult zijn stembriefjes in |
BCDP is een project dat gedragen wordt door de gemeenschap van Banda. Hoe dat in zijn werk gaat hebben we afgelopen zondag ervaren. Het uitvoerend bestuur, de executive commitee, werd verkozen. De executive commitee staat niet op zichzelf, de leden ervan worden door het bestuur gekozen. Hierboven schijnt weer een soort directeur te zijn, en daarboven nog een soort beschermheer, een echt lid van het parlement (MP). Die laatste twee zie je niet al te vaak, heeft Arjan ons verteld.Met het overlijden van meneer Kizaa de muziekleraar van in de 70, afgelopen november, was de posite van de chairman van het executive commitee vrijgekomen. Het beloofde dus een spannende middag te worden. Het werd niet alleen spannend, het werd een schitterend staaltje democratische besluitvorming, met een en al hoffelijkheid en consensusvorming.
 | | de witten achter de tafel |
Toen de verkiezingen, iets te laat, hun aanvang namen werden de kersvers projectcoordinatoren (dat zijn wij!) en hun gast (Ronald, een tijdelijke collega van Reinier), uitgenodigd om op het podium achter een tafel plaats te nemen. Wij hadden ons eigenlijk als een soort onafhankelijke waarnemers in een hoekje van de zaal gedacht, maar daar kwam niets van in.Dus keken wij de hele middag uit op de 12 leden van het bestuur die keurig naast elkaar geschaard afwachtten wat ging komen. Wat ons (en Arjan) al eerder was opgevallen is dat Robert en Charles een buitengewoon begaafd stel is. Ze hadden zich bijzonder goed voorbereid, en kenden de verkiezigingsprocedure, die in de constitution van BCDP beschreven staat van buiten.  | | Charles faciliteert |
Een van de vreemdste dingen die we hier meemaken is dat we het idee hebben dat we alles 10 keer moeten uitleggen. Telkens krijgen we in restaurants niet wat we hadden besteld, zeg je tegen de taxichauffeur dat je hier links woont, dat geeft hij nog een extra dot gas. Het is net of in de lokale taal zaken in compleet andere volgorde worden verwoord dan in het Engels. Zoiets als met twentyone en eenentwintig, maar dan ernstig structureler.Eerlijk gezegd begonnen we al een beetje aan onszelf te twijfelen, maar het verkiezingsproces deed ons beseffen dat het niet alleen ons steenkolenengels kan wezen. Op de vraag aan de groep van Charles of er mensen waren die wisten met welke methode er gestemd zou worden klonk een instemmend: The Rating Matrix. Deze methode houdt in dat er 7 schalen zijn waar de kandidaten punten voor kunnen scoren van 0 tot 10. De schalen waren: Considerable Knowledge of BCDP Permanent resident of Banda Honest Leadership and facilitating skills Hardworking Self sacrificing Availability/attendence
Alle schalen werden elk apart uitvoerig besproken naar inhoudelijke betekenis en Robert en Charles gaven duidelijke praktijk voorbeelden bij elk punt. Niet 1 keer, maar gedurende de hele bijeenkomst bleven de twee mannen herhalen dat permanent resident of Banda betekent dat jij denkt dat iemand in Banda woont. (hoe je dat kunt schalen deed er niet echt toe) Het was ons ondertussen nog niet helemaal duidelijk wie nu de kandidaten voor de verkiezingen zouden zijn en we waren even bang dat we ineens als konijntjes uit een hoge hoed midden in de verkiezingsstrijd zouden belanden. Wij zaten toch niet voor niks pontificaal midden op het podium? Er moest naast de chairman gekozen worden voor de volgende functies: een vice chairman general secretary finance secretary honorable members
We begonnen bij de eerste rol die opnieuw ingevuld moest gaan worden, the Chairman, de voorzitter.  | | het nieuwe executive commitee |
De facilitator, Charles, vroeg aan de 12 leden of iemand een geschikte kandidaat wilde voordragen. Een van de aanwezigen stond op en nomineerde Deborah en ging weer zitten. Vervolgens werden Susan en Dennis voorgedragen. Alledrie mochten kort uitleggen waarom ze zelf dachten dat ze de rol als Chairman het beste konden invullen. Prompt, staat Dennis op en trekt zich terug als kandidaat. "BCDP is in zijn bestaan altijd geleid door mannen, het is tijd dat een vrouw aantreedt.", spreekt hij. We zijn diep onder de indruk.De 12 leden kregen elk twee velletjes papier waarop ze de beide kandidaten aan de hand van de bovenstaande schalen moesten scoren op een schaal van 1 tot 10. Het hele proces tot nu toe nam ongeveer 2 uur in beslag. Alles gaat heel langzaam, wordt tien keer uitgelegd en dan nog gaan mensen vragen stellen. De facilitatoren bleven uiterst rustig en geduldig, pasten zich heel gemakkelijk aan, aan de wensen van de leden. Wanneer democratisch besloten werd dat het toch van belang was dat iedereen zich nog eens persoonlijk moest gaan voorstellen dan werd hier tijd/ ruimte voor gemaakt.  | | het voltallig bestuur |
Toen de blaadjes met scores waren ingeleverd bij de twee facilatoren werden de cijfers allemaal (dus 10 x 8 + alle optellingen per categorie en het eindtotaal) hardop voorgelezen en gezamenlijk uit het hoofd uitgerekend. Ging dat even mis, dan wer er gewoon overnieuw begonnen. Na een bloedstollende telling werd duidelijk dat Deborah de nieuwe Chairman was geworden voor de komende drie jaar. Mensen kregen de gelegenheid om hierop te reageren en zo waren we weer een uur verder. Nog 6 functies te gaan, dachten we bij onszelf.Gelukkig waren er ook enkele posities met maar 1 genomineerde en vlak voor de schemering waren alle functies democratisch ingevuld en was iedereen tevreden met zijn/haar positie. De leden konden nog net allemaal trots op de foto! Het heeft misschien allemaal erg lang geduurd voor westerse begrippen, maar het was een verademing om te zien hoe beschaafd en geordend een verkiezing als deze kan verlopen. |
; "Het bestuur vult zijn stembriefjes in")
; "de witten achter de tafel")
; "Charles faciliteert")
; "het nieuwe executive commitee")
; "het voltallig bestuur")