 | | De Kippen voor Kantoor | Vanochtend bevinden zich een paar gevederde beestjes voor de ingang van mijn kantoortje. Ze scharrelen de hele dag wat rond om het BCDP gebouw. Er komt weinig tot geen geluid uit en bezorgt daardoor geen afleiding. Ze gaan vanzelf aan de kant als ik de deur wil openen. Eerst loop ik door een gangetje en daarna door het kantoortje van de boekhouder. Daarachter bevindt zich het kantoortje dat ik mag gebruiken tijdens mijn werk. Als eerste installeer ik altijd de laptop. Ik ben mijn vader nog steeds erg dankbaar voor z’n gulle gift, want niet alleen thuis maar ook op mijn werk is dit wonder van Westerse techniek bijna onmisbaar. Als ik moet wachten totdat de computer die voor mij bestemd is, geïnstalleerd wordt, dan vrees ik een poos verder te zijn. Zonde van mijn tijd. Ondertussen kan ik jullie toch weer mooi op de hoogte houden van mijn bezigheden.
 | | Mijn kantoor | Het is een leuke gewoonte om voordat je begint met werken, iedereen hartelijk te begroeten en veel positieve spirit toe te wensen voor de nieuwe dag! Vaak neem ik tijdens deze informele gesprekjes de gelegenheid om m’n collega’s helemaal suf te vragen over de processen en werkwijze van BCDP. Dan ben ik dus al snel weer een uur verder.Daarna neem ik de Health klapper door, noteer vragen en schrijf een kort verslag . In deze klapper zijn heel wat brieven van de afgelopen tijd gebundeld, financiële berekeningen gedaan en lijsten bijgehouden van de meest voorkomende ziekten. Malaria, diarree en HIV komen het meest voor. In het internet café ga ik graag tussendoor even mijn e mails lezen en beantwoorden. Het begint plotseling enorm hard te regenen. Op de een of andere manier vallen er hele stukjes ijs uit de lucht. Robert vertelt trots dat het soms zo hard kan hagelen dat de grond in plaats van zanderig rood, wit van de ijzel kan worden. Robert trots en ik verbaasd, bekijken de ijzel en kletsten wat over de zin en onzin van het opvangen van regenwater. Na een paar minuten is er zoveel vocht uit de hemel gevallen dat de straat onder water staat. Ik zit opgesloten in het internet café, wat op zich geen slechte plek is om ingesloten te geraken.
Tegen de tijd dat ik alle e-mails heb beantwoord, is de zon zo actief geweest dat de ergste nattigheid weer is opgedroogd . Ik ga nogmaals een kijkje nemen in de kliniek en maak er ook een paar foto’s van . Zoals jullie hierop kunnen zien is de staat van onderhoud van dit ziekenhuis niet helemaal te vergelijken met het AZM in Maastricht. Ook heb ik een kort interview met de arts. Voor mij is het ongelooflijk shocking om te horen dat er zoveel mensen lijden aan HIV/AIDS. Het grijpt mij enorm aan te vernemen wat de harde werkelijkheid is, vooral nu ik er zelf zo dicht bij betrokken ben. Vandaag komen 11 Zwangere vrouwen naar de kliniek om zich te laten testen. Van deze 11 vrouwen zijn er vaak minimaal 3 besmet met het HIV virus.  | | De Dokter | Tegenwoordig is het verplicht voor de zwangere vrouw om een test te laten doen. Deze verplichting vernemen ze vaak via de arts en zijn verpleegsters, als zij een outreach tour doen. De verpleegsters geven dan voorlichting in de wijk. Onthouding van sex staat op nummer een, trouw zijn aan je partner op de tweede plaats en het gebruik van condooms op de derde. Ze vertellen zwangere vrouwen dat zij zich moeten laten testen en dat deze testen gratis zijn. Maar wanneer de vrouw HIV besmet is dan moet ze de medicatie wel zelf betalen, als ze de financiële mogelijkheid heeft. Is dit niet het geval dan kan zij een beroep doen op een speciaal centrum in Kampala, waar zij een verzoek voor gratis medicatie kan indienen. Jullie begrijpen de administratieve rompslomp die erbij komt kijken. Dit maakt dat de arts bijna smeekt voor gratis HIV remmers, om zelf de zieken te kunnen helpen. Want wanneer men begint tijdens de zwangerschap met dit medicijn, dan kan nog voorkomen worden dat het kind ook geïnfecteerd raakt. Anders is er een grote kans dat het kind geboren wordt met HIV.Wanneer een vrouw of een man hoort dat hij of zij besmet is met het HIV dan houdt zij deze wetenschap meestal voor zichzelf. Vaak als een vrouw besmet is met HIV en haar man hiervan op de hoogte brengt, zet hij haar op straat, want hij wil geen zieke vrouw en is bang zelf besmet te raken. Men weet helaas nog steeds heel weinig van HIV. Zo denkt de man geen HIV te hebben of te kunnen krijgen, terwijl hij wel vaak al drager van het virus is. De vrouw, het zwakkere geslacht, wordt ziek en de uiterlijke kenmerken vallen op.  | | Voorlichting | HIV/AIDS lijkt onder de dorpelingen net zo normaal als bij ons de griep. Mensen komen niet geshockeerd over als ze weten dat ze HIV hebben. De arts overziet gelukkig wel de ernst van het probleem en geeft duidelijk aan dat het besmettelijk en oncontroleerbaar is. In alle families zijn er wel een of twee mensen die overlijden aan Aids. |