|
Rianne loopt de Kennedymars voor Kidogo! |
|
Thursday, 31 March 2005 |
Het is Paaszaterdag 26 maart, tien voor zes uur in de ochtend. Rianne vertrekt uit de sporthal in Sittard en begint aan haar derde Kennedymars. Tachtig lange kilometers liggen op haar te wachten. De eerste vijfentwintig kilometer zal vader Nico met haar meelopen. Twee wandelaars met hun Kidogo T-shirts aan beginnen aan de lange tocht.
lees meer
 | | Rianne onderweg |
Rianne wil op deze manier een bedrag bijeen brengen voor de stichting Kidogo. Een bedrag dat bedoeld is voor Edith en Reinier en dat goed zal worden besteed aan projecten in de sloppenwijken van Kampala. Verleden jaar nog bezwoer Rianne dat dit echt de laatste keer was geweest. Maar ja, voor het goede doel gaat ze er nog één keer tegenaan. Ze heeft dit jaar niet zoveel voorbereiding gehad omdat ze wegens haar studie in Nijmegen weinig tijd had. We zijn benieuwd hoever ze komt…..
Nico heeft op het laatst moeite om Rianne bij te houden, ze houdt een moordend tempo aan.
Bij de eerste verzorgingspost neemt Whisky, de trouwe viervoeter, de rol van Nico over. Ook hij loopt met z’n hondentuigje aan nog zo’n tien kilometer met haar mee. Nichtje Laura zal later ook nog een eind met haar meelopen.
Onderweg breekt het zonnetje door. Het wordt al gauw zo’n achttien graden. Prima wandelweer zou je zeggen, maar voor Rianne is het eigenlijk te warm. Ondanks de opwekkende muziek uit haar mp3 speler is ze de zoveelste inzinking nabij als ze om kwart voor vier, ze ligt behoorlijk voor op haar schema, de hoek omslaat op de markt in Maaseik. Gelukkig staan daar Riny en John met hun Kidogo T-shirts aan op haar te wachten. Even een moment pauze: “Nee, ik ga niet zitten, want dan kom ik niet meer vooruitâ€, en ze kan er weer tegen. Ze zet er weer stevig de pas in. De zaate hermenie blaast de wandelaars moed in en het applaus van de omstanders doet de pijn in de benen heel even vergeten. Vijf kilometer verder staan de ouders Ans en Nico haar op te wachten op de verzorgingsplaats in Dieteren. Later zal ze zeggen: “Je denkt, ik ben er zo, maar er kwam geen eind aan die vijf kilometerâ€.
De laatste tien kilometer zal zus Ivonne haar meeslepen naar de finish in Sittard. Hier komen ze samen arm in arm langs de dranghekken die naar de sporthal leiden en nemen de bloemen in ontvangst van de trouwe supporters die haar vandaag gevolgd hebben. Om kwart voor zeven komt ze over de finish en neemt ze haar medaille in ontvangst die ze krijgt omdat ze deze tocht voor de derde keer heeft gelopen. Haar naam verschijnt op een enorm scherm dat in de hal ophangt en waarop je kunt lezen dat ze om 18.45 binnen was. Van de 2250 sportievelingen die de tocht hebben uitgelopen eindigt ze op de 427e plaats. Hierbij moet je dan ook nog bedenken dat veel mensen al om vijf uur zijn vertrokken en Rianne pas om tien voor zes. In elk geval heeft ze sneller gelopen dan de vorige keren!
Even uitpuffen op een stoel. Haar gezicht is helemaal rood “Wat was het warm vandaag!†Enkele wandelaars worden per brancard afgevoerd, de mensen van de EHBO hebben het druk. Voor Rianne zit het erop. “Dit was echt de allerlaatste keer!â€
Rianne, namens de stichting Kidogo heel erg bedankt voor deze mega-prestatie, we zijn hartstikke trots op je!
Ook wil Kidogo alle mensen van harte bedanken die haar gesponsord hebben. In totaal heeft u meer dan 400 Euro bijeen gebracht. U kunt er zeker van zijn dat dit geld op de goede plek terecht zal komen!
|
; "Rianne onderweg")