|
Sunday, 08 May 2005 |
 | | Het riool zit verstopt | Mijn planning van gisteren,
zaterdag 29-04, zag er als volgt uit: 8:00 B3, een van de wijken
van Banda, schoonmaken, afval uit de riolen halen, verbranden
enz. 10:00 B1, onderzoek naar, waar het beste een nieuwe water
kiosk neer gezet moet worden. 14:00 signpost designen voor
BCDP 15:00 voorstelling van de vrouwen groep van Banda, ivm
vrouwendag 19:00 Koningendag-feest bij de ambassadrice
 | | De Bron | Opgewekt en volop energie stond ik om 7:00 naast mijn bed, en een uur
later midden in een van de slummie wijken van Banda. We hadden op een
bepaalde plek afgesproken, waar iedereen zich zou verzamelen.
Iedereen, het outreach team van BCDP. Sinds twee weken zijn weer zes
mensen actief in dit team. Dit heeft even wat energie gekost, veel
vergaderen, samen een programma samenstellen en de inhoudelijke
activiteiten opzetten maar nu zijn we zo ver. Althans, de dokter
heeft het team gevraagd, vast te beginnen met de activiteiten.
 | | Om de Bron | Terwijl er nog geen vrijwilligers bijdrage per raad is. Hier is het
mijn taak om de dokter te adviseren, nog even te wachten. Totdat we
goedkeuring hebben van KCC en de mensen van het outreach team met een
klein bedrag gemotiveerd konden houden. Doch, de dokter was ervan
overtuigd dat het outreach team haar verantwoordelijkheden zal
uitvoeren, ook zonder vrijwilligers bijdrage. Na een week, op dinsdag
scholen bezoeken, kinderen en leraren adviseren over gezond eten,
hygiëne enz enz, op woensdag gaan ze door de wijk om daar de
mensen te adviseren, voor te lichten, evt. doorverwijzen naar de
dokter en op donderdag gaat de dokter en de tandarts mee als een
soort vliegende keep, op vrijdag word er vergaderd en dan presenteren
ze een rapport van de gedane zaken de afgelopen week aan hun
coördinator, ik dus en bespreken we hoe we bepaalde problemen
oplossen en adequater kunnen reageren op de buurtbewoners van Banda.
 | | De was doen | Hier kwam afgelopen vrijdag ter sprake, dat men toch echt een kleine
bijdrage wenst, begrijpelijk. Waarop de dokter met een lang verhaal
vertelt, dat deze bijdrage er simpel gezien, nog niet is. Hier voegde
ik toe dat we wel gesponsord zijn om in materialen te investeren. Het
is namelijk niet de bedoeling om van het geld van Kidogo, salaris te
gaan betalen. De bedoeling is dat het outreach team, meer patiënten
werft naar de kliniek en dat de dokter dan zelf zijn mensen kan
betalen, met extra steun van KCC. Bleek allemaal, moeilijk en
moeilijk om te begrijpen en na tegenstribbelen was het dan goed want
we zijn de dag erna samen laarzen gaan kopen. Nu heeft ieder lid,
zijn eigen paar laarzen. Jullie zullen zien op de foto's (het is aan
te raden de foto's niet te bekijken rond etenstijd, als je lijnt dan
zou ik je vooral wel aanraden, juist dan de foto's uitgebreid te
bestuderen!) dat laarzen een eerste prioriteit heeft.
 | | Aan het werk | Rond
8:20 waren er twee leden gearriveerd en besloten we vast de wijk in
te trekken. Hier zijn vele vrouwen druk in de weer met het roeren in
hun pannen, het koken van thee water voor hun man die binnen op een
stoel op zijn ontbijt zit te wachten. Kinderen slepen met grote
jerrycans vol met water, gevuld met smerig bron water. Boven de bron
bevind zich namelijk een latrine die uit druppelt op de bron. De
eerste taak voor het outreach team. In het Luganda wordt uitgelegd
dat die latrine verplaatst moet worden aangezien het water er onder
leid en vervolgens ook de lichamelijke toestand van de mens. Deze
case wordt genoteerd in een notie boekje en een checkup zal volgende
week plaats vinden.
 | | Beloning: met Edith op de foto | We lopen verder en het lijkt net alsof de
mensen kamperen, maar dan in lemen, spaan platen hutjes en dan verre
verwijderd van de gemiddelde eco toerist. De smerigste rotzooi word
uit gemak voor het hutje neer gegooid, tussen de modder of in de open
riolen, die vaak nog geen 20 centimeter van de de hut verwijderd is.
Je kunt het amper zien stromen, de boel zit vaak verstopt door alle
troep, de stank is te erg en vlak ernaast word er vrolijk het lunch
potje bereid en weer daarnaast plast een kind in de riool.
 | | De blauwe laarzen van Kidogo | Het
ergste van alles, een drijven foetus voorbij zien komen. Jezus, wat
is hier een hoop werk te doen. Dit outreach team is ontzettend maar
dan ook ontzettend nodig. Het lijkt wel alsof hier gewoon een paar
kinderen van 6 wonen, die gewoon niet beter kunnen dan een huisje
bouwen van vier spaanplaten en alle smerige troep met de nodige broei
bacterie plekken om zich heen verspreiden omdat ze het simpelweg niet
kunnen organiseren. Maar hier wonen volwassen mensen, die ervoor
kiezen in deze rotzooi te wonen. Vinden ze zichzelf niet aardig
genoeg om ervoor te zorgen dat ze in een schone leefomgeving wonen,
of wat is dit?
 | | WC en landbouwgond staan naast elkaar | In ieder geval, mobiliseren we mensen de schop te
pakken en de riolen leeg te scheppen, zodat deze weer stroomt en
vervolgens word het afval verbrand. Verbrand plekken worden
aangewezen en we wijzen mensen erop dat de lokatie van de latrine,
boven de moes tuin, toch echt een slechte keus is geweest. En we
moeten er verdorie naast blijven staan totdat het karwei geklaard is.
Gestructureerd loop ik mijn ronde door de hele wijk en wijs ik het
outreach team op nog smerigere plekken. Het team verdeelt zich en zo
werken we met zijn alle aan een iets schoner B3.
 | | Overzicht | Op de foto's
zie je hoe het outreach team trots met de nieuwe laarzen aan in de
derrie staan. Ze bedanken Kidogo en alle mensen die Kidogo gesponsord
hebben enorm voor hun bijdrage! De volgende stap, zijn handschoenen
en daarna willen ze heel graag hun eigen schep kopen.
 | | Wonen aan het water | We
ontdekken een latrine, gebouwd voor 3 miljoen shilling door het Rode
Kruis, die helaas niet werkt. Doordat de latrine midden in het
wetland gebouwd is, is deze ondergelopen met water. We laten er een
techneut naar kijken die wijs met een goedkope oplossing komt aan
dragen. We kunnen een goot graven langs de latrine naar het riviertje
10 meter verderop. En twee bomen planten, die het water kunnen
absorberen. Fantastisch plan lijkt het en de chief van B3 gaat dit
verder bespreken met KCC. Mijn taak, de chief herinneren en een brief
samen met hem schrijven en hem natuurlijk vragen wat de uitkomst
is.
 | | Derrie | Om 10:00 ga ik samen met een collega naar B1 naar de bron.
Dit is de plek waar de armste, gratis, hun water komen halen. Je kunt
op de foto's zien dat er druk de was gedaan wordt. Aan de hand van
een vragenlijst komen we erachter dat sommige mensen wel 20 minuten
moeten lopen en elke dag, soms twee keer per dag, water komen halen
bij de bron. Vele koken het water niet, als ze het willen drinken. Na
de bron, lopen de wijk in van B1 en vullen we nog 20 lijsten in. Ik
heb ze nog niet verwerkt maar ik kan jullie nu al vertellen dat ze
een waterkiosk hard nodig hebben! Maar zo ook in B3. Het is daarom
moeilijk om een keuze te maken. We hebben namelijk een budget voor
een kiosk. Ook omdat we het water project niet te snel te veel willen
laten groeien, besloten we in het proposal voor een kiosk te kiezen.
Stap voor stap. Volgende week worden de vragenlijsten los gelaten in
B3 en dan hoop ik dat er duidelijk kenmerken naar voren komen, anders
word het nog lastig voor mij om de knopen door te hakken. Is het
trouwens mogelijk om waterfilters in de pijpen van de bronnen te
plaatsen? Is er een bronnen specialist in de buurt?
 | | Nieuwsgierige kinderen | Rond 13:00
ga ik lunchen, een bordje rijst. En met een volle buik is het tijd om
de signposts verder te ontwerpen. De gast die hierin een eigen zaak
heeft, help ik een handje in het kiezen van kleuren en lettertypes.
Anders word het al gauw een kermis, houden Afrikanen wel van, dus
misschien dring ik mijn smaak wel heel ongepast op. Maar anders raak
je gewoon het overzicht kwijt, dan staat er zoveel informatie op
elkaar gedrukt dat het bijna onleesbaar word en dan schiet je je doel
als signpost toch echt voorbij. Dus, help ik een handje.
 | | Dansen! | En
mijn strakke programma leid mij naar het eerste feest van vanavond.
De vrouwen groep heeft een aantal belangrijke mensen uitgenodigd, die
de speciale gasten zijn van vanavond en tussen de vele langdradige
speeches door wordt er Afrikaans gedanst en gezongen. De foto's geven
verder de sfeer wel aan van die namiddag!
 | | Zingen! | En dan het grootste
contrast tot nu toe, het koningenfeest bij de Nederlandse
ambassadrice thuis, een huis zo groot als een kasteel. Een gezelschap
van ongeveer 300 mensen, staat gezellig te kletsen in haar grote
tuin. Er hangen oranje ballonnen en slingers, op elke tafel staat een
modieuze vaas met oranje rozen, de meeste mensen dragen sjieke jurken
of kostuums, iedereen heeft een eigen glas en geniet van Heineken
bier of van de exclusieve rode of witte wijn, smaakte overigens
voortreffelijk! De bitterballen, haringen, jonge kaasjes met
augurkjes (jee, die heb ik al lang niet meer geproefd) en zalmhapjes
en andere heerlijkheden worden trots op grote schalen, hoog in de
lucht rond gedragen, tussen het feestfestijn door.  | | Toespraken! | Perplex, stond ik
de eerste paar minuten mijn ogen uit te kijken. Vanochtend stond ik
nog met mijn schoenen in de derrie en de stank, tussen de armste
mensen van Kampala in mijn werk te doen en vanavond sta ik in mijn
linnen broekie te genieten van een heerlijk glaasje droge en precies
de juiste getemperatuurde witte wijn te drinken. De ambassadrice in
haar sjieke jurk met oranje sjaaltje, houdt een speech waarin ze een
van haar behaalde doelen van het afgelopen jaar aankondigt, 30
Nederlandse bedrijven hebben getekend voor een Fare Tread met Uganda. | | De eregasten |
Er word geapplaudisseerd en zo kom ik tot het besluit dat ieder op
zijn manier en binnen haar mogelijkheden iets probeert te doen aan
het verbeteren van omstandigheden in Uganda. Proosten hierop en de
rest van de avond heb ik met wel tientallen andere mensen gekletst
over hun werk, mijn werk en kaartjes uitgewisseld
natuurlijk!
Groetjes, Edith
 | | Enquete |
 | | eten aan het riool |
|
|
|
 |
 |
 |
|
|
De Kidogo Post |
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
|
|
|
|
|
|
 |
|