|
Twee emmertjes water halen |
|
Friday, 02 September 2005 |
 | | De Nieuwe Kidogo Waterkiosk |
10 Jaar geleden zijn de meeste
waterkiosken gebouwd door Goal Ireland. Recent heeft ook Kidogo er
een bijgebouwd, in een wijk waar het absoluut noodzakelijk was. Dank
voor jullie bijdrage!
Een van de andere kiosken staat in de
weg, in zone B 5. De land eigenaar wilt het land gebruiken voor eigen
zaken, aangenomen dat hij er geen winst mee maakt, moet het hele
bouwwerk plots verdwijnen en wel zo snel mogelijk. Ondanks dat de man
zo vriendelijk was zijn land uit te lenen in de afgelopen 10 jaar,
zodat BCDP de gemeenschap van schoon water kon voorzien, werd hij
zowat met de nek aangekeken. Er is niet veel dat slechter uitkomt dan
een man die zeurt over zijn land en de duur betaalde kiosk door een
ontwikkelingsorganisatie wil afbreken, op de kosten van BCDP.
Een probleempje, de vraag is, hoe pakt
het bestuur van BCDP dit aan?
Eerste bestuursvergadering: verslagen
word de protestbrief van de man die de waterkiosk kwijt wil,
voorgelezen. Actie: nodig de man uit om zijn verhaal te komen doen.
Tweede bestuursvergadering: de man komt
niet opdagen. De coördinator gelieve nog een brief te verzenden.
Derde bestuursvergadering: de man is
aanwezig, het BCDP-bestuur gelukkig ook. Het pijnlijke dilemma word
voorgelegd. De beste man wilt graag ook voor zijn eigen familie
zorgen, een eigen waterkiosk beginnen, klonk hem beter ter oren.
Waarop het BCDP bestuur hem even heel
duidelijk laat weten dat de kiosk niet alleen van BCDP is maar ook
van de gemeenschap. Er zal dus een vergadering gepland moeten worden
waarin ook het bestuur van de gemeenschap betrokken word.
Vierde bestuursvergadering: Voorzitters
van de gemeenschap van de wijk, zijn aanwezig. Het probleem word door
de voorzitter van BCDP voorgelegd. En men besluit dat er een vijfde
vergadering noodzakelijk is, waarin het bestuur van de gemeenschap
duidelijk uitlegt aan de man, dat die waterkiosk niet zomaar weg kan.
Alleen als de man zelf alle kosten betaalt voor het afbreken en weder
opbouwen van de kiosk.
Dus beste mensen, jullie hebben een
aandeel gehad in de nieuwe waterkiosk in B3, waardevol en duurzaam.
Afbreken is geen zaak, BCDP zet er de schouders onder en beschermt
het huisje met man en macht. Zelfs na tien jaar, staat het er nog. Zo
illustreert deze case.
Maar hoe zit dat nu? Moeten we niet
ontzettend dankbaar zijn dat deze wijk zich der mate ontwikkeld heeft
dat het land waarde heeft gekregen? Moeten we niet dankbaar zijn dat
deze man nu eindelijk in de gaten heeft hoe hij zelf een bedrijfje
kan runnen? Moeten we niet dankbaar zijn dat de gemeenschap (vergeet
niet, in deze bepaalde wijk) zelfstandiger is geworden? Het ging er
toch om dat de gemeenschap ervan verzekerd is die twee emmertjes
water te kunnen halen? |
; "De Nieuwe Kidogo Waterkiosk")